Moresoft

Groei

Groei is een populaire term die gebezigd wordt in vele contexten. Dagelijks worden we - als burger of als consument bijvoorbeeld - bestookt met economische cijfers en verwachtingen. Zo ook vorige week, waar de economische groei voor 2010 naar boven is bijgesteld en de groei van de werkloosheid naar beneden is bijgesteld. Als individu willen we ook ‘groeien’: in algemene ontwikkeling, inkomen, sociale status enzovoorts. Is groei echter een doel op zich, of slechts een middel en is groei altijd beter?

Groei wordt vooral gezien als toename, meer dan momenteel. Een hoger salaris dan vorig jaar, meer spaargeld dan op 1 januari, meer vrienden, groter huis, meer opleiding, meer sporten….. Voor bedrijven is meer omzet, winst, producten, afzetgebieden ed. een vorm van groei tonen aan de aandeelhouders. Het devies afgelopen jaren lijkt dan ook 'big is beautiful'. Met name beurs-genoteerde bedrijven willen groeien middels acquisities of fusies.

De meest genoemde motivatie is inkoop- of schaalvoordelen. Uiteraard worden de nadelen niet in de persberichten vermeld. Toch is de onbestuurbaarheid van grote, multinationale ondernemingen een bekend fenomeen, nog afgezien van de cultuurproblemen. Schaalvergroting in de medische sector en het onderwijs heeft geleid tot veel managementlagen met bijbehorende kosten én een vergroting van de afstand tussen ondernemer en afnemer. Alle (inkoop-)voordelen hebben zo zijn nadelen. Het ingrijpen van de overheid, als reactie op de kredietcrisis met de negatieve groei, is waarschijnlijk onvermijdelijk geweest. Maar vooral de staatsschuld is gegroeid, het vertrouwen in de politiek negatief gegroeid en niet levensvatbare banken worden kunstmatig in leven gehouden.

Vooral de groei van spaargeld in nederland is het resultaat! Met als gevolg dat de gemiddelde MKB ondernemer, die wel feeling heeft met zijn klanten, minder consumenten aantreft daar deze niet meer durven te besteden! Oorzaak van de kredietcrisis is niet de complexiteit van het financiele globale stelsel. Dat is de versterkende factor geweest. De hebberigheid van bestuurders -meer salaris, bonus, dividend, omzet, winst- is als oorzaak aan te wijzen; met als drijfveer korte termijn groei.

Groei nastreven van eigen, individuele, vooral materiële zaken lijkt een normaal, menselijk kapitalistisch handelen. Maar indien bestuurders van bedrijven de klant/patient/scholier/deelnemer/ donateur/militair/passagier niet langer als begin zien van het afgeleide inkomen gaat het mis. Eigen financiëel belang boven het klantbelang; dat gaat uiteindelijk altijd fout…. Áls er al groei nagestreefd wordt mag dit nooit en te nimmer over de rug van de klant.

Klanten koesteren in plaats van alles op alles zetten nieuwe klanten te winnen. Groei in aantal klanten kan toch niet fout zijn denkt u ? Toch wel. Bedenk dat het afbreukrisico aanwezig is, want luisteren naar uw bestaande klanten blijft nodig. Zij veranderen in gedrag, dus zult u zich ook moeten aanpassen. Ansoff heeft het in de jaren ‘50 in een nog immer bruikbaar en eenvoudig marketingmodel gegoten. Marktverbreding of verdieping is beheerste groei nastreven zonder uw huidige klanten(-set) te verwaarlozen. Zij brachten u tenslotte waar u nu bent….

Ontvrienden is onlangs verkozen tot ‘het woord voor 2009’; voor mij is dat ontgroeien. Ik wens u een voorspoedig en bescheiden groei toe in 2010.

Ruud

---